Арнау — қазақ фольклорындағы бірнеше түрлі адамдарға, ортадағы адамдардың бірігіне, қоғамның бір бөлігіне арналған өлең. Арнау өлеңдерінің шығу тегі күнтізбелі әдет-ғұрыптардан күнге, айға табыну тағы басқа түрлi құбылыстарды киелi деп есептеген анимистiк ұғымнан туындағанын фольклористер сенiмдi дәлелдеп жүр.