Арнау — қазақ фольклорындағы бірнеше түрлі адамдарға, ортадағы адамдардың бірігіне, қоғамның бір бөлігіне арналған өлең .
Арнау өлеңдерінің шығу тегі күнтізбелі әдет-ғұрыптардан күнге, айға табыну тағы басқа түрлi құбылыстарды киелi деп есептеген анимистiк ұғымнан туындағанын фольклористер сенiмдi дәлелдеп жүр . Қазақ арнау-тiлек өлеңдерiнiң табиғатынан да мұны айқын көруге болады .