Абайдың пейзаждық лирикасының ерекшеліктері: Табиғаттың адам өміріндегі орны айрықша. «Желсіз түнде жарық ай», «Күз», «Қыс», «Жаз» сияқты табиғи пейзажтарды суреттейтін негізгі өлеңдерін оқығанда, сол жыл мезгілдерінің келбеті көз алдына келеді. Абай өзінің шығармаларында жыл маусымдарын: қысты, күзді, көктем мен жазды қайталанбас, бояулармен бейнелеп берді. Абай пейзажды адамның тұрмыс кешетін табиғи ортасы, мекен-жайы ретінде ала отырып, әлеуметтік өмірмен, қазақ халқының көшпелі тұрмысымен тығыз байланыстыра көрсетеді.